Θεοτόκης Ζερβός: Ένα παράθυρο στο στήθος

Να σμίγει τα δόντια του μέσα στη σάρκα μου
ο ήλιος
ο επίμονος του ύπνου
να μ' αφορμίζει κάθε νύχτα ένα παράθυρο στο στήθος
για τις στιγμές που ξυπνάω και με ξαφνιάζεις δίπλα μου.
Χωρίς λαβωματιά στο σώμα
χωρίς λεκέ στην πουκαμίσα
πάντα με πόθο φανερό που σε μετατοπίζει
απ' το χλωρό του χόρτου στο τρυφερό καρτέρι
για να δεχτείς ψιμμύθια σε λυπημένα χρώματα.

Όπως το θαύμα μέσα μου πιασμένο στην ομίχλη
χωρίς λαβωματιά
χωρίς ανάγκη ν' αποκριθείς στην ταραχή μου.


ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1978)

Θεοτόκης Ζερβός: Σιαμαίε του θανάτου

Αν έχει άλλο το ταξίδι ετούτο
πόλεις άλλες στεργιωμένες και τείχη
αν έχει ορίζοντα επιθυμητό κι απόγευμα
στου αίματος το φως
μιας ζωής τις ρίζες ν' αγγίξει
και πάλι να βλαστήσουν τα κορμιά και ν' αυγατίσουν
τον καρπό τους πριν απ' το θέρος

σιαμαίε του θανάτου - ήλιε που κλαις.

1979

ΛΟΓΟΚΛΟΝΟΣ (1987)

Θεοτόκης Ζερβός: Κραταιά τα φτερά σου

(φωτογραφία του Ευριπίδη Κλεόπα)

Κραταιά τα φτερά σου κι απόψε
που πέφτει το μελάνι στο τοπίο μας.
Θα φύγεις με κίνηση σγουρή
θα μας αφήσεις στους στρόβιλους της απορίας μας
ατελώς ασκημένους.
Στο τέλος σκυμμένους πομπή
να διασχίζουμε την ευτυχισμένη σου χώρα
την ανοιχτή μας μητέρα γυρεύοντας
το ζεστό της σκοτάδι.

1977

ΛΟΓΟΚΛΟΝΟΣ (1987)

Θεοτόκης Ζερβός: Ερωτικό 2

(φωτογραφία του Ευριπίδη Κλεόπα)

Θα είναι μεσημέρι ηδονικό
και η ποινή που ενεδρεύει στο νου μου
θα διαχυθεί στο φως
θα φωλιάσει στους ήχους
θαρθεί κρυφά με την αναπνοή.
Και θα σκεφτώ - θα το σκεφτώ μονάχα
επειδή η σιωπή θ' απομείνει για σένα
η πιο ανεπιθύμητη λύτρωση.
Θέλησε να περάσει· πήρε μαζί της τη φωτιά.


ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ (1971)

Θεοτόκης Ζερβός: Στο λεπτεπίλεπτο φως

Μελέτησε χίλιες φορές την απόφαση
άνθρωπος μια φορά πριν γίνει περίπτωση
ιδιαίτερη.
Άνθρωπος μια φορά κ' ύστερα ομοίωμα
με τον τρόμο ενός πρόωρου θανάτου.

Μελέτησε χίλιες φορές την απόφαση
βασανισμένος απ' τις αισθητικές δοξασίες
και τίναξε τέλος το αίμα του
μέσα στο λεπτεπίλεπτο φως.


ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ (1971)

Θεοτόκης Ζερβός: Παραλλαγή

Πούθε γελάς και χάνεσαι
χάσμα λευκό της μνήμης


ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙΑΣ (2016)

Θεοτόκης Ζερβός: Άσκηση λογοκλοπής

Πάρε ένα όνομα που να το ξέρω μόνο εγώ
με αυτό να σε καλώ μέσα στη νύχτα.


ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙΑΣ (2016)

Θεοτόκης Ζερβός: Στο επιούσιο χάσμα των πράξεων

Θα με βοηθούσες με το τραγικό σου εχέγγυο
τη δηλωμένη αλκή σου και την παραδεκτή
έναν τόνο πιο ψηλά να μιλήσω για ιστορίες χαμένες
ερείπια κι αποκαΐδια στο πέρασμα του αδιάφορου χρόνου
βήματα ταπεινά του ανέμου που αγκαλιάζει όλα τα δέντρα
όλα τα πετεινά που βοηθάει στο εξαίσιο πέταγμα.
Ώρα μεσημεριού και προσευχής
στιγμή που οι ταξιάρχες ταχτοποιούν τις κουρασμένες ψυχές
θα με βοηθούσες να εννοήσω αυτή την εποχή
τον χρόνο της διαστολής που παγιδεύει το περασμά μου
τη φωνή μου που έχει ηλικία χωρίς να αξιώνει.
Κρύσταλλο συντριμμένο σε μυριάδες τραγούδια
μεγεθυσμένη αντιφώνηση στις εκκλήσεις του εσπερινού
κρυφό σαράκι του νου που αιωρείται
στο επιούσιο χάσμα των πράξεων.


Από την ποιητική συλλογή: «Λογόκλονος» (1987).
Από το βιβλίο: Θεοτόκης Ζερβός, «Εθελοντική καθοδος, 1971-191», Έψιλον, Χαλάνδρι 1991, σελ. 69.


Πηγή

Θεοτόκης Ζερβός: Μ' επιμονή σε μια χαμένη αλληλουχία

Έχουμε μέσα μας το φόβο του καλοκαιριού
τα φονικά σπαθιά του λυγισμένα σε σκοτεινό ασημί
κι ανάμεσά μας την ανάσα δύσκολη.
Κι όλα ν’ αχνοσαλεύουνε μες στην απόπνοια –
σαν όνειρο που ξόδεψε το κύρος του
στις κνήμες να χαϊδεύεται μια κούραση.

Μας σακατέψανε τόσο λευκά τα μεσημέρια
σε δρόμους που ήταν μια φορά κι ερήμωσααν
ασβεστωμένη η υπόσχεση στους τοίχους.



Από το βιβλίο: Θεοτόκης Ζερβός, «Εθελοντική κάθοδος», Εκδόσεις έψιλον, Κέρκυρα 1991, σελ. 27.


Πηγή