Μάνος Ελευθερίου: Τα πρώτα λόγια

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Παραδοσιακό (διασκευή: Σταύρος Κουγιουμτζής)
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Μικρές Πολιτείες (1974)

Τα πρώτα λόγια του Χριστού
κοντά στον Ιορδάνη
σου φόρεσα στεφάνι
κι αγγέλοι τα κρατούν

Σε πήραν μια, σε πήραν δυο
και με δεμένα μάτια,
μα εγώ στα σκαλοπάτια
του κόσμου σε ζητώ

Κι ο κόσμος ήταν το κερί
κι οι τέσσερις ανέμοι,
εγώ το φως που τρέμει
και συ ροδιά μικρή

Μάνος Ελευθερίου: Τώρα που θα φύγεις

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Μικρές πολιτείες (1974)

Τώρα που θα φύγεις,
πάρε μαζί σου για φυλαχτό
μυρτιά και πικροδάφνη
και της Φραγκογιαννούς τα πάθη

Και στρώσε τη ζωή σου
μ’ αγρύπνια και μαράζι
για του καιρού τ’ αγιάζι
Και για την αμοιβή σου,
νερό του παραδείσου
θα γινώ

Τώρα που θα φύγεις,
πάρε μαζί σου και το Χριστό

Μάνος Ελευθερίου: Του κάτω κόσμου τα πουλιά

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Μικρές πολιτείες (1974)

Φαρμακωμένος ο καιρός παραμονεύει,
μες τα στενά του κάτω κόσμου να σε βρει,
και δεκατρείς αιώνες άνεργος γυρεύει
την κιβωτό σου και το αίμα να σου πιει

Σε καρτερούν μαστιγωτές και συμπληγάδες
Μες τα μαλάματα μια νύφη ξαγρυπνά
κι έχει στ’ αυτιά της κρεμασμένες τις Κυκλάδες
κι ειν’ το κρεβάτι της λημέρι του φονιά

Κρυφά τα λόγια τα πικρά μες το κοχύλι,
κρυφά της θάλασσας τα μάγια στο βοριά
Θα σβήσει κάποτε στο σπίτι το καντήλι
και μήτε πόρτα θα `βρεις μήτε κλειδαριά

Του κάτω κόσμου τα πουλιά και τα παγόνια
με φως και νύχτα σου κεντούν μια φορεσιά
Άνθρωποι τρίζουν κι ακονίζουν τα σαγόνια,
πηδούν και τρέχουν και σε φτάνουν στα μισά

Μάνος Ελευθερίου: Τα χρέη της καρδιάς σου

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Μικρές πολιτείες (1974)

Προτού να πας για το στερνό ταξίδι,
προτού να απλώσεις ρίζα στο νερό,
θα μάθεις πόσο σάπιο είναι σανίδι
και δυο και τρεις ελπίδες στον καιρό

Και πριν μες τη ζωή σε ταξιδέψει
και πριν σε πάρει η αγάπη μια στιγμή,
θα δεις τον κόσμο αυτό να λιγοστέψει,
γιατί φυσάει κακό και πληρωμή

Πριν ρίξεις στα βαθιά την άγκυρά σου
και πριν σε βρει καημός για να σκεφτείς,
λογάριασε τα χρέη της καρδιάς σου,
για να ‘χεις γυρισμό, να δικαστείς

Ντῖνος Χριστιανόπουλος: Ὅταν σὲ περιμένω

Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
ὁ νοῦς μου πάει στοὺς τσαλακωμένους,
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ὧρες στέκονται σὲ μία οὐρά,
ἔξω ἀπὸ μία πόρτα ἢ μπροστὰ σ᾿ ἕναν ὑπάλληλο,
κι ἐκλιπαροῦν μὲ μία αἴτηση στὸ χέρι
γιὰ μία ὑπογραφή, γιὰ μία ψευτοσύνταξη.
Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
γίνομαι ἕνα με τοὺς τσαλακωμένους.


***


Το παραπάνω ποίημα έχει μελοποιηθεί από το Σταύρο Κουγιουμτζή (Όταν σε περιμένω, 1979) κι ερμηνευθεί απ' τη Βίκυ Μοσχολιού:

Ντῖνος Χριστιανόπουλος: Μέ κατάνυξη

Ἔλα νὰ ἀνταλλάξουμε κορμὶ καὶ μοναξιά.
Νὰ σοῦ δώσω ἀπόγνωση, νὰ μὴν εἶσαι ζῷο,
νὰ μοῦ δώσεις δύναμη, νὰ μὴν εἶμαι ράκος.
Νὰ σοῦ δώσω συντριβή, νὰ μὴν εἶσαι μοῦτρο,
νὰ μοῦ δώσεις χόβολη, νὰ μὴν ξεπαγιάσω.
Κι ὕστερα νὰ πέσω μὲ κατάνυξη στὰ πόδια σου,
γιὰ νὰ μάθεις πιὰ νὰ μὴν κλωτσᾶς.

Πηγή


***


Το παραπάνω ποίημα έχει μελοποιηθεί από το Σταύρο Κουγιουμτζή (Όταν σε περιμένω, 1979) κι ερμηνευθεί απ' τη Βίκυ Μοσχολιού:




Έχει μελοποιηθεί επίσης από το Μάνο Χατζιδάκι (Τα τραγούδια της αμαρτίας, 1996), ερμηνευμένο απ' τον Ανδρέα Καρακότα:

Ντῖνος Χριστιανόπουλος: μὲ γέλασες, μὲ γέρασες

ἡ νύχτα εἶναι παγερὴ
καὶ μ᾿ ἔχεις στήσει
μὲ γέλασες
μὲ γέρασες


***


Το παραπάνω ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου έχει μελοποιηθεί από το Σταύρο Κουγιουμτζή («Μικραίνει ο κόσμος», 1982) και ερμηνευθεί απ' τον ίδιο τον ποιητή: