Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Κατσαρός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Κατσαρός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016

Λευτέρης Παπαδόπουλος: Ποιήματα που έγιναν τραγούδια








1) Καισαριανή (Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος)
2) Βάλε κι άλλο πιάτο (Σταύρος Ξαρχάκος
3) Ο Κουταλιανός (Μάνος Λοΐζος)
4) Οδός Αριστοτέλους (Γιάννης Σπανός)
5) Ήλιε μου σε παρακαλώ (Μάνος Λοΐζος)
6) Κίτρινη πόλη (Γιάννης Σπανός)
7) Ο Μαθιός (Γιώργος Κατσαρός)
8) Μια Κυριακή (Γιάννης Σπανός)
9) Έπεφτε βαθιά σιωπή (Μίμης Πλέσσας)
10) Μανές (Γιώργος Κατσαρός)
11) Πώς να σε λησμονήσω (Γιάννης Σπανός)
12) Ο μπαγλαμάς (Γιάννης Σπανός)
13) Τα παιδιά (Μίκης Θεοδωράκης)
14) Ξεκινάει τ’ αρχοντολόι (Στέλιος Βαμβακάρης)
15) Τζαμάικα (Μάνος Λοΐζος)
16) Φτωχολογιά (Σταύρος Ξαρχάκος)
17) Αχ χελιδόνι μου (Μάνος Λοΐζος)
18) Το άγαλμα (Μίμης Πλέσσας)
19) Το παράπονο (Σταύρος Ξαρχάκος)
20) Στην αλάνα (Γιάννης Σπανός)
21) Θα πιω απόψε το φεγγάρι (Μίμης Πλέσσας)
22) Ο μάγκας (Γιώργος Κατσαρός)
23) Τι σου ‘φταιξαν τα νιάτα μου (Γιάννης Σπανός)
24) Ο Λιόντας (Μάνος Λοΐζος)
25) Όλα δικά σου (Μίμης Πλέσσας)
26) Το πασαπόρτι (Μάνος Λοΐζος)
27) Όλες του κόσμου οι Κυριακές (Χρήστος Νικολόπουλος)
28) Ήταν ο πιο φτωχός στην τάξη (Γιώργος Κατσαρός)
29) Έχω έναν καφενέ (Μάνος Λοΐζος)
30) Ο αρχηγός (Μάνος Λοΐζος)
31) Εργένης (Λευτέρης Παπαδόπουλος)
32) Οι Κυριακές στην Κατερίνη (Γιάννης Σπανός)


Πηγή: Ogdoo.gr

Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

Ηλίας Λυμπερόπουλος: Σου 'στρωσα κιλίμι



Στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
1η εκτέλεση: Χριστιάνα
Δίσκος: Ο δρόμος για τα Κύθηρα (1973)



Σαν ήρθες στο καλύβι μου,
αγαπημένε ξένε,
ποιος είσαι δε σε ρώτησα,
ξένε μου πικραμένε

Ζεστό φαϊ σε τάιζα,
γλυκό κρασί σε πότιζα,
ποιος είσαι δε σε ρώτησα,
χαμένε αγαπημένε

Σου 'στρωσα κιλίμι της νεροτριβής,
σου 'στρωσα σεντόνι άσπρο της αυγής,
να γείρεις να ξεκουραστείς
Σου 'στρωσα κιλίμι της νεροτριβής,
σου 'στρωσα σεντόνι άσπρο της αυγής,
να γείρεις να ξεκουραστείς

Στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου,
να 'ρθεις παρακαλούσα,
θάλασσα, πικροθάλασσα
και πικροκυματούσσα

Κι αν στα φιλιά σου χάθηκα
και τη ζωή μου χάλασα,
θάλασσα, πικροθάλασσα,
πάλι θα σ' αγαπούσα

Σου 'στρωσα κιλίμι της νεροτριβής,
σου 'στρωσα σεντόνι άσπρο της αυγής,
να γείρεις να ξεκουραστείς
Σου 'στρωσα κιλίμι της νεροτριβής,
σου 'στρωσα σεντόνι άσπρο της αυγής,
να γείρεις να ξεκουραστείς

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2015

Βασίλης Διαμαντόπουλος: Ο Παλιάτσος





«Γελάω που γέμισαν με κτήρια και μεγαθήρια όλοι οι τόποι
και κλαίω γιατί όσο μεγαλώνουν τα σπίτι τόσο μικραίνουν οι ανθρώποι.

Στην μασκαρόκοσμο που πάντα ζουν αντάμα,
αδέλφια δίδυμα, το γέλιο με το κλάμα.
Γελάω μ' αυτή τη κοινωνία που χουν φτιάξει
και μες στο γέλιο με το κλάμα έχω πλαντάξει.
Που την αξία των ανθρώπων την μετράνε
με την αξία της γραβάτας που φοράνε.

Γελάω με όλα μες στη γυάλα μα προπάντων
γελάω με τη μοίρα των γιγάντων
που αγνοούν, με τόσους γίγαντες μεγάλους,
τον Κοχ, τον Φλέμινγκ, τον Παστέρ και τόσους άλλους.
Μα κλαίω που αποδίδουμε τιμάς μεγάλας
μόνο στους γίγαντες του ντέρμπυ και της μπάλας.

Θα μου πεις "τα παιδιά τι φταίνε;".
Δεν φταίνε τα παιδιά, ποιός φταίει, ποιός φταίει...;
Σίγουρα κάποιος μεγάλος που μας στέλνει στα γήπεδα
και μ' ένα γκολ να χάσουμε τ' αυγά και τα πασχάλια μας
για να σκεφτόμαστε λιγότερο τα χάλια μας..

Γελάω χάσκοντας μπρος στις καφετερίες
με τους ζωόφιλους κυρίους και κυρίες
που οι πονόψυχοι δεν χάνουν ευκαιρίες
και προστασίας ζώων φτιάχνουν εταιρίες.

Μα να φροντίζουν τα μπουλντόγκ και τα κανίς τους
κλαίω που δεν άξιζες, ω άνθρωπε!, τον κόπον
και να ιδρύσει δεν εσκέφτηκε κανείς τους
μια εταιρία προστασίας των ανθρώπων.»