Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρία Δημητριάδη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρία Δημητριάδη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Ιουλίου 2018

Μάνος Ελευθερίου: Είν’ αρρώστια τα τραγούδια




Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Δίσκος: Δελτίο καιρού (1980)


Είν’ αρρώστια τα τραγούδια που αγαπάς να λέω,
αναμμένο καρβουνάκι που κρατώ και κλαίω

Είν’ αρρώστια τα τραγούδια - τι θαρρείς;
Βρες αγάπες άλλες, φως μου, να χαρείς
Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά
είν’ αρρώστια που δε γίνεται καλά

Αφορμές μου δίνεις πάντα και σκοπούς ν’ αρχίζω
μα για ξένες υποθέσεις που μιλούν στραγγίζω

Είν’ αρρώστια τα τραγούδια - τι θαρρείς;
Βρες αγάπες άλλες, φως μου, να χαρείς
Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά
είν’ αρρώστια που δε γίνεται καλά

Σαν το σπίρτο που ’χει πέσει στο ξερό χορτάρι
είναι κείνα τα τραγούδια που μας έχουν πάρει

Είν’ αρρώστια τα τραγούδια - τι θαρρείς;
Βρες αγάπες άλλες, φως μου, να χαρείς
Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά
είν’ αρρώστια που δε γίνεται καλά

Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

Влади́мир Маяко́вский (Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι): Με όλη μου τη φωνή



Στίχοι: Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι - απόδοση στα ελληνικά: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
1η εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Δίσκος: Καντάτα για τη Μακρόνησο




Μεις, με τη δόξα, θα λογαριαστούμε αλλιώς –
δικιά μας δα κι αυτή έχει λάχει –
ας γίνει για όλους μας ένα μνημείο κοινό
ο σοσιαλισμός
που εδραιώσαμε στη μάχη.
Απόγονοι,
ελέγξετε καλά τα λεξικά σας:
μες απ' τη Λήθη
θ' αναδυθούν
φάσματα λέξεις σαν αυτές:
«πορνεία»,
«φυματίωση»,
«αποκλεισμός», όχι άλλες.
Για σας,
τους σβέλτους
και γερούς, για δες,
ο ποιητής
έγλειψε με τη γλώσσα των πλακάτ
τις φθισικές ροχάλες.
Όσο μακραίνει
των χρόνων η ουρά,
τόσο θα μοιάζω
με τ’ απολιθωμένα εκείνα τέρατα.
Άντε, λοιπόν, συντρόφι,
να τη διαβούμε πιο γοργά
όση ζωή μας μένει
με πεντάχρονα.
Τα γραφτά μου
κέρδος δε μου 'φεραν
ούτε ένα ρούβλι για μισό,
ούτε, βεβαίως, από μαόνι
έπιπλα λεία,
κι εξόν από φρεσκοπλυμένο
ένα πουκάμισο,
λόγω τιμής
δεν έχω τίποτ' άλλο χρεία.
Όταν θα παρουσιαστώ
στου φωτεινού σας
μέλλοντος
την κεντρική επιτροπή
θα’ ρθω, πάνω απ’ τη συμμορία της ποίησης
των πλεονεχτών και σαλταδόρων,
σείων
σα μπολσεβίκικη ταυτότητα
κομματική,
τους εκατό τόμους μαζί
όλως μου των
κομματικών βιβλίων.