Σωτήρης Σαράκης: Εξάπαντος μαζί

Στον Θεοδόση Πυλαρινό

Τρίτη και τέταρτη φορά του εξηγώ
καταλεπτώς, του δίνω την παραγγελία
να φτιάξει και μια δεύτερη κορνίζα
ολόιδια μ' αυτήν που εντός της
θα βάλει την εικόνα, με κοιτούσε
καχύποπτος κι επαναλάμβανε
πόσο γερές είν' οι κορνίζες του (φαντάστηκε
την ήθελα ρεζέρβα), πρέπει
εξάπαντος μαζί μονολογούσα, τέλος
έκαμε αυτό που του ζητούσα, κι έτσι
τους έχω τώρα εδώ
στον τοίχο μου, πλάι-πλάι, όπως
της Ιστορίας η δίνη τους όρισε διδύμους

ο Διονύσιος Σολωμός, το χέρι
στη καρδιά, το βλέμμα στις Μεγάλες
Ουσίες
και μια απ' τις πιο Μεγάλες
Απουσίες, η άγνωστη
μορφή του Ανδρέα Κάλβου

όπως της Ιστορίας η δίνη
τους όρισε, κι ας έμεινε ο καλός
τεχνίτης με την απορία
τι να την ήθελα την αδειανή κορνίζα.

Σωτήρης Σαράκης: Κραυσίδωνας Ι

Πες μου αν ακούς τη δυνατή βουή

αν φτάνει ως εκεί ο ήχος των νερών

τρέχουν χαρούμενα στη θάλασσα

κάτω απ’ τα φρέσκα φύλλα πλατανιών της άνοιξης

 

πες μου αν ακούς τον ήχο των νερών

είχαμε φέτος τις πολλές βροχές Μάρτη κι Απρίλη

τώρα ένα πρόσχαρο φεγγάρι σημαδεύει

διαδρομές στον ουρανό, περάσματα της νύχτας

και τρέχουν τα βαθιά νερά στην κοίτη τους

να βρουν τη θάλασσα, τον κόσμο που τους έλειψε καιρό

γοργά περνούν τις δίνες και τους καταρράχτες

βουίζουν την αρχαία τους περιπέτεια

σκεπάζουν τις απεγνωσμένες φωνές των αηδονιών

σκεπάζουν όποιον ήχο συναντήσουν

σκεπάζουν τη φωνή μου, όμως

την παίρνουνε, την κουβαλούν μαζί τους

κι είναι η φωνή μου γάργαρα νερά

τρέχει χαρούμενη στη θάλασσα.

ΑΓΓΕΙΟΓΡΑΦΙΑ (2000)