Samuel Beckett: Waiting for Godot (tragicomedy in 2 acts)

Estragon
Vladimir
Lucky
Pozzo
a boy

ACT I

A country road. A tree.
Evening.


Estragon, sitting on a low mound, is trying to take off his boot. He pulls at it with both hands, panting. He gives up, exhausted, rests, tries again.
As before.
Enter Vladimir.

ESTRAGON:
(giving up again). Nothing to be done.
VLADIMIR:
(advancing with short, stiff strides, legs wide apart). I'm beginning to come round to that opinion. All my life I've tried to put it from me, saying Vladimir, be reasonable, you haven't yet tried everything. And I resumed the struggle. (He broods, musing on the struggle. Turning to Estragon.) So there you are again.
ESTRAGON:
Am I?
VLADIMIR:
I'm glad to see you back. I thought you were gone forever.
ESTRAGON:
Me too.
VLADIMIR:
Together again at last! We'll have to celebrate this. But how? (He reflects.) Get up till I embrace you.
ESTRAGON:
(irritably). Not now, not now.
VLADIMIR:
(hurt, coldly). May one inquire where His Highness spent the night?
ESTRAGON:
In a ditch.
VLADIMIR:
(admiringly). A ditch! Where?
ESTRAGON:
(without gesture). Over there.
VLADIMIR:
And they didn't beat you?
ESTRAGON:
Beat me? Certainly they beat me.

Samuel Beckett

Samuel Beckett: Ευτυχισμένες μέρες

Samuel Beckett: Το τέλος του παιχνιδιού

Μετάφραση : Κωστής Σκαλιόρας
Σκηνοθεσία : Αλέξης Μινωτής
Ηθοποιοί : Νικήτας Τσακίρογλου, Αλέξης Μινωτής, Ιάκωβος Ψαρράς, Μαργαρίτα Λαμπρινού

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης διαβάζει Samuel Beckett

Samuel Beckett: [je voudrais que mon amour meure / Θα 'θελα να πέθαιν' η αγάπη μου]

je voudrais que mon amour meure
qu’il pleuve sur le cimetière
et les ruelles où je vais
pleurant celle qui crut m’aimer

***

I would like my love to die

and the rain to be falling on the graveyard

and on me walking the streets

mourning the first and last to love me

Απόδοση στα αγγλικά:

Samuel Beckett

***

Θα 'θελα να πέθαιν' η αγάπη μου

κι η βροχή νά 'πεφτε στα μνημούρια

και σ' εμένα που στους δρόμους περπατώ,

θρηνώντας την πρώτη και τελευταία μου αγάπη

Απόδοση στα ελληνικά:

Βασίλης Πανδής

Samuel Beckett: [je suis ce cours de sable qui glisse] (Ο δρόμος μου είν' η άμμος που τρέχει)

je suis ce cours de sable qui glisse
entre le galet et la dune
la pluie d’été pleut sur ma vie
sur moi ma vie qui me fuit me poursuit
et finira le jour de son commencement

cher instant je te vois
dans ce rideau de brume qui recule
où je n’aurai plus à fouler ces longs seuils mouvants
et vivrai le temps d’une porte
qui s’ouvre et se referme

***

my way is in the sand flowing
between the shingle and the dune
the summer rain rains on my life
on me my life harrying fleeing
to its beginning to its end

my peace is there in the receding mist
when I may cease from treading these long shifting thresholds
and live the space of a door
that opens and shuts

Απόδοση στα αγγλικά:

Samuel Beckett

***


Ο δρόμος μου είν' η άμμος που τρέχει
άναμεσα στα πετράδια, ανάμεσα στ' αμμολόφια
Η καλοκαιριάτικη βροχή βρέχει στη ζωή μου,
τη ζωή τη δικιά μου, που με τυραννά και ζητά να δραπετεύσει
στην αρχή, στο τέλος

Θα βρω την ειρήνη μου εκεί, στην ομίχλη που όλο και ξαραχλιάζει,
όταν θε να κόψω τους περιπάτους στα ολαλλαγμένα κατώφλια
και να ζήσω το διάστημα που κάν' η πόρτα
ως για ν' ανοίξει όλο με ορμή κι έτσι και πάλι να κλειστεί

Απόδοση στα ελληνικά:

Βασίλης Πανδής

Samuel Beckett: Dieppe (Διέππη)

Dieppe

encore le dernier reflux
le galet mort
le demi-tour puis les pas
vers les vieilles lumières

***

Dieppe

again the last ebb

the dead shingle

the turning then the steps

toward the lighted town 

Απόδοση στα αγγλικά:

Samuel Beckett

***

Διέππη

Έσχατη φυρονεριά και πάλι

Το τελευταίο πετραδάκι

Το πισωγύρισμα έπειτα στα σκαλιά

προς την ολόφωτη πόλη

Απόδοση στα ελληνικά:

Βασίλης Πανδής