ΙΔΕΟΦΟΡΕΙΝ

Τραγουδώ τραγωδία. Δήλωσα σκύλος και δεν αλλάζω. Διασκεδάζω λυπούμενος και ίσως απαρηγόρητος. Επιμένοντας πως υπάρχω. Βέβαια, είναι αστείο, ...

         ή μάλλον όχι όχι όχι δεν απαντέχω την καινουργίλα        δε γίνεται πια να προστατέψω την αλήθεια με τίποτα ούτε με άνωση χωρίς να ...

Δρόμοι βρεγμένοι απ’ τη βροχή του φθινοπώρου Είναι πρωί. Οι άνθρωποι πάνε στη δουλειά τους  Υγρές ακούγονται στην άσφαλτο οι ρόδες Δε σφάλλε...

  Ιούλιος 1973:  Συναντώ τον ποιητή στο ιστορικό του γραφείο της «Διαγωνίου».  Είναι μαζί του ο Ξενοφών Κοκκόλης.  Η ελευθερία των ποιημάτων...

as freedom is a breakfastfood or truth can live with right and wrong or molehills are from mountains made —long enough and just so ...

Από την Κέρκυρα, όνειρο μες στη χαρά του Μάη, ώς τον Καβομαλιά, σκιάχτρο κοντά στα Κύθηρα, κάθε κορφή γελάει και κάθε ακρογιαλιά. ...

Θα ενδίδω πάντα στο κίτρινο της Κύπρου στης Αττικής το λιτό θυμάρι και το πεύκο στο σταχτοπράσινο της Κέρκυρας και των νησιών του ...

Ο σταυρός είναι δυο επιθυμίες. Η μια επιθυμία που ερωτεύτηκε τα ουράνια σμίγει και σταυρώνεται με την επιθυμία καθώς διασχίζει τη γ...

Μαρία θυμάσαι στις ράγιες του τραμ εκείνο το πένθος είχαμε βγει απ’ το μικρό εστιατόριο της Λαχαναγοράς όταν ο ήλιος έκρουε τα χαράμ...

Κι ο Ιησούς μονάχος Του στον κήπο προσευχήθη μπαμπάκια μες στο στόμα μου μητέρα στα σταυρωμένα μπράτσα μου καρφιά δεν τη μπορώ άλλ...

Παλεύει με τις λέξεις όπως οι άρρωστοι με τα σεντόνια τους και τις μαζεύει από τους δρόμους αποτσίγαρα. ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΕΡΑ ...

Δεν έχω έχθρα γι' αυτούς που με κυνήγησαν. Πίνω κολόνιες τα βράδια και ξεχνάω. Τα σήματά μου φωτιές του φαροφύλακα. Το πρόσω...

Φαρδιά καμπαρντίνα, στενό καπέλο, περασμένες μόδες. Μια ωραία κοπέλα ρίχνει τη στάχτη του τσιγάρου της από παράθυρο του τρίτου ορόφου...

Παλιού ουρανού χαλάσματα Ε.Π. Προσέχοντας να μη βουλιάζει στους γκρεμούς των ερώτων άκουσε να χτυπούν πολλές αγάπες μαζί. Δεν...

Ίχνη από ματωμένα δόντια σε άσπρα γάντια ίσως να ήτανε φιλιά. Χιόνι στα σεντόνια και τις πολυθρόνες. Και τα φτερά του τραβηγμένα ...

When to the sessions of sweet silent thought I summon up remembrance of things past, I sigh the lack of many a thing I sought, And ...

Five years have past; five summers, with the length Of five long winters! and again I hear These waters, rolling from their mountain...

Λιγόστεψε ο αέρας που αναπνέουμε Δίκαια ας τον μοιράσουμε Όλοι να πάρουν Δεν είναι ώρα τώρα το «εγώ» να κλέβει την αναπνοή του δι...

Ολομόναχος ολονύχτιος στο επάνω χαλασμένο δωμάτιο με τα φιλέρημα πολυκάνδηλα των άστρων εγώ ο του Φόβου και του Ύπνου ανώτερος...

Τα ρούχα των παιδιών να είναι απλά Τα ρούχα των παιδιών να είναι καθαρά Τα παιδιά που έχουν καλά ρούχα έχουν χάρη Τα παιδιά ν...

Ταξιδεύω προς τον περίγυρο του γέλιου σου πάνω σε βοδάμαξα. Πάνω σε βοδάμαξα λέω κι εσύ γίνεσαι αέρας και μπαίνεις στον αέρα. ...

Να σμίγει τα δόντια του μέσα στη σάρκα μου ο ήλιος ο επίμονος του ύπνου να μ' αφορμίζει κάθε νύχτα ένα παράθυρο στο στήθος για...

Με κυνηγάει πάντα στον ύπνο μου το τρίτο παράθυρο ένα μάτι ανελέητο κι εμείς κόκκινα κι άσπρα πιόνια στη λέσχη των τραπεζικών· είνα...

                          "Ο Θάνατος, κύμ' απαλό                           ψυχές νανούριζε και τα όνειρά τους." Μ...

στον Αλέξανδρο Αηδώνη ''ω θεσπεσία ποίησις, με κάποιο αιθέριο ντύμα τύλιξε την καρδιά μου" (O TOI QUI SUR MES JOU...