ΙΔΕΟΦΟΡΕΙΝ

  Κι αυτό το κάτι γρατζουνά τον ύπνο μου Τώρα που ξαφνικά όλα τα εννοώ Και τ' αντέχω. (Αμέσως τότε, ξημερώνει. Γίνονται σωροί στάχτης τα...

  Όπως το καθημερινό δε μοιάζει με της Κυριακής όπως φυτρώνει ο τηλεγραφικός στύλος δίπλα στο δέντρο όπως η νύχτα σέρνεται στα σκαλοπάτια τη...

  Ήταν γενναίος κι απρεπής παρά τα πεσμένα του μαλλιά. Πάλεψε σώμα με σώμα. Μου λέει: είκοσι μήνες τα κύτταρά μου μεταφράζουν το κοβάλτιο. Ε...

  της μητρός μου Γυρίζω απ' τα φύλλα είμαι από μέσα μου πλήθος, ο θάνατος μ' έχει μπολιάσει παντού τα μέλη μου είναι ποτάμια κι αφρί...

Ο τρυφερός άνθρωπος είχε εξαφανισθεί για πολύ καιρό, αλλά κανείς δεν τον αναζήτησε. Ούτε τα αδέλφια που είχε, ούτε οι φίλοι που δεν είχε, ού...

What is generally called art consists of the more or less talented representation of subjective problems: I love Kafka, Dostoevsky, and Prou...

Τ’ ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού η μεγάλη πέτρα κοντά στις αραποσυκιές και τ’ ασφοδίλια το σταμνί που δεν ήθελε να στ...

[...] Είδες για πρώτη φορά το φως στο Καρακάς. Το φως το δικό σου, Μπολιβάρ, γιατί ως να 'ρθεις η Νότια Αμερική ολόκληρη ήτανε βυθισμένη...

Έλαβα την ακρόπολη απ' τη σελήνη φέγγε μου να περπατώ ανάμεσα στους εφιάλτες μου φιλώ τον Ισκαριώτη, τον Μοροζίνι και τον Γραικό Πολύβιο...

[...] Καὶ μὴ γελᾶς καὶ μὴν κλαῖς καὶ μὴ χαίρεσαι Μὴ σφίγγεις ἄδικα τὰ παπούτσια σου σὰ νὰ φυτεύεις πλατάνια Μὴ γίνεσαι ΠEΠPΩMENON Γιατί δὲν ...

Στα χτήματα βαδίσαμε όλη μέρα Με τις γυναίκες τους ήλιους τα σκυλιά μας Παίξαμε τραγουδήσαμε ήπιαμε νερό Φρέσκο καθώς ξεπήδαγε από τους αιών...

Κάτι μάθαμε από το μύθο της ήττας που πάλευε να ζήσει πότε με την παγωνιά και πότε με την έπαρση της άλλης νύχτας. Έτσι άνοιγε την πόρτα η π...

  από τότε απ' το αίμα χρονολογείται ο θάνατος του Μπάιρον στο Μεσολόγγι, η Ελλάδα δε θέλει σε υπνόσακκους την ποίηση σε σπαραγμούς τα ο...

Μπήκα με άδεια τα χέρια στη σκήτη μου. Τους καρπούς τώρα τους γεύεσαι γη - εγώ δεν υπάρχω. Δεν ακούς πια τη φωνή μου - δεν ακούς έχεις δικιά...

Ω χώρα Της αγριλιάς και της αλμύρας Όμορφή μου αγάπη Τ' άρματα κράτησε μαζί σου η ζωή Και τα χρυσά καρφιά του ήλιου Εσύ μ' ωραίον άν...

                … έρμη σκλάβα                 πικρή ρωμιοσύνη                   Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ … κι αν δεν είναι έτσι; κι αν ήταν αλλιώς τα πράγ...

[...] να σκουπίσεις αναγνώστη τον ιδρώτα τα δάκρυα που κυλάνε απ' τα μάγουλα απ' τα μάτια εκείνων που χάσανε στην εξέγερση τα παιδιά...

Η δίοδος ολοένα πλαταίνει Η άσπρη ουσία μας από ήχους από δρόμους αιωρείται στα όρια όπου η φθορά παρ' όλη την κραυγή της που ανεβαίνει ...

Μια μέρα κάπου μες στους αιώνες σ' αυτή την πετρωμένη παλίρροια θα ξαναβρούμε τα χαμένα μας έμβολα την πείνα την αριθμητική των νεκρών μ...

[...] Αυτός ο άνθρωπος βούλιαζε στο κελλάρι του στις αρχέγονες στοιβαγμένες ενθύμησες ραντισμένες με φασκόμηλο και ρίγανη και ζωγράφιζε από ...

Πώς πέφτουμε στη νύχτα κι από τί πόθους… Με κοφτερή μοναξιά στολισμένος άρχισα να κοιμάμαι λευκός ιδρωμένος μέσα στην αγελάδα του ύπνου κλει...

Θάλασσα ομηρική με πεύκο και κουπιά έτρεχε το βουνό να ξενυχτήσεις το φεγγάρι ή να προσμένεις την αυγή; Τα πίσω εμπρός και τα μελλούμενα ένα...

Εὐστράτιος  Δημήτριος Ἀντώνιος Ἰωάννης Θεοχάρης Ἰωάννης Παναγιώτης οἱ ἑφτὰ τοῦ Ρήγα σύντροφοι Καὶ ἄλλοι ἑφτὰ συμμάρτυρες: Ἀργέντης Νικολίδης...

Τα χαράματα έφυγαν για την Αλεξάνδρεια ο Αντίνοος ο Νίκος ο Ίβυκος ο Καραϊσκάκης ο χορευτής του Σαιντ Ιλαίρ η Σωτηρία Μπέλλου ο Χριστός η Μα...

Με λαβωμένα τα φτερά σου  Ελευθερία έκανες  την αρχέγονή σου θλίψη τόλμη για ν’ αλλάξει η Ιστορία. Σε  άνισον  έπαιξες αγώνα Ελλάδα για ένα ...