ΙΔΕΟΦΟΡΕΙΝ

Θα ενδίδω πάντα στο κίτρινο της Κύπρου στης Αττικής το λιτό θυμάρι και το πεύκο στο σταχτοπράσινο της Κέρκυρας και των νησιών του ...

Ο σταυρός είναι δυο επιθυμίες. Η μια επιθυμία που ερωτεύτηκε τα ουράνια σμίγει και σταυρώνεται με την επιθυμία καθώς διασχίζει τη γ...

Μαρία θυμάσαι στις ράγιες του τραμ εκείνο το πένθος είχαμε βγει απ’ το μικρό εστιατόριο της Λαχαναγοράς όταν ο ήλιος έκρουε τα χαράμ...

Κι ο Ιησούς μονάχος Του στον κήπο προσευχήθη μπαμπάκια μες στο στόμα μου μητέρα στα σταυρωμένα μπράτσα μου καρφιά δεν τη μπορώ άλλ...

Παλεύει με τις λέξεις όπως οι άρρωστοι με τα σεντόνια τους και τις μαζεύει από τους δρόμους αποτσίγαρα. ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΕΡΑ ...

Δεν έχω έχθρα γι' αυτούς που με κυνήγησαν. Πίνω κολόνιες τα βράδια και ξεχνάω. Τα σήματά μου φωτιές του φαροφύλακα. Το πρόσω...

Φαρδιά καμπαρντίνα, στενό καπέλο, περασμένες μόδες. Μια ωραία κοπέλα ρίχνει τη στάχτη του τσιγάρου της από παράθυρο του τρίτου ορόφου...

Παλιού ουρανού χαλάσματα Ε.Π. Προσέχοντας να μη βουλιάζει στους γκρεμούς των ερώτων άκουσε να χτυπούν πολλές αγάπες μαζί. Δεν...

Ίχνη από ματωμένα δόντια σε άσπρα γάντια ίσως να ήτανε φιλιά. Χιόνι στα σεντόνια και τις πολυθρόνες. Και τα φτερά του τραβηγμένα ...

When to the sessions of sweet silent thought I summon up remembrance of things past, I sigh the lack of many a thing I sought, And ...

Five years have past; five summers, with the length Of five long winters! and again I hear These waters, rolling from their mountain...

Λιγόστεψε ο αέρας που αναπνέουμε Δίκαια ας τον μοιράσουμε Όλοι να πάρουν Δεν είναι ώρα τώρα το «εγώ» να κλέβει την αναπνοή του δι...

Ολομόναχος ολονύχτιος στο επάνω χαλασμένο δωμάτιο με τα φιλέρημα πολυκάνδηλα των άστρων εγώ ο του Φόβου και του Ύπνου ανώτερος...

Τα ρούχα των παιδιών να είναι απλά Τα ρούχα των παιδιών να είναι καθαρά Τα παιδιά που έχουν καλά ρούχα έχουν χάρη Τα παιδιά ν...

Ταξιδεύω προς τον περίγυρο του γέλιου σου πάνω σε βοδάμαξα. Πάνω σε βοδάμαξα λέω κι εσύ γίνεσαι αέρας και μπαίνεις στον αέρα. ...

Να σμίγει τα δόντια του μέσα στη σάρκα μου ο ήλιος ο επίμονος του ύπνου να μ' αφορμίζει κάθε νύχτα ένα παράθυρο στο στήθος για...

Με κυνηγάει πάντα στον ύπνο μου το τρίτο παράθυρο ένα μάτι ανελέητο κι εμείς κόκκινα κι άσπρα πιόνια στη λέσχη των τραπεζικών· είνα...

                          "Ο Θάνατος, κύμ' απαλό                           ψυχές νανούριζε και τα όνειρά τους." Μ...

στον Αλέξανδρο Αηδώνη ''ω θεσπεσία ποίησις, με κάποιο αιθέριο ντύμα τύλιξε την καρδιά μου" (O TOI QUI SUR MES JOU...

Ελλείψεις τους να βλέπεις δεν χορταίνεις σκέψεις να κάνεις συναισθήματα να νιώθεις το πώς ν' αναρωτιέσαι το γιατί... το πότε. ...

Στη λίμνη αργοσαλεύουν κύκνοι μεγαλόπρεπα. Στορίζουν κύκλους μαγικούς με άφθαρτα κρόσσα. Κάτασπροι, της σιωπής αναθιβάλλουν τους σκο...

Μιλάν οι άφαντες; Λες και λαλεί κρήνη σε κρήνη: - Τέτοια μέθη του νου να δίνει τόση λίγη χάρη στο λόγο;                            ...

Κ' έτσι αν πεθαίναμε, στο λυρικό μας τάφο θλιβερό κυπαρίσσι δε θα φύτρωνε, Θαμμένοι θα 'μασταν σε κάποια Πάφο· στο μοσκοβόλ...

Με τα δύο χέρια μου να διώχνουν τους καρπούς άνοιγα δρόμο ανάμεσα στα λυσσασμένα χτίρια που γκρεμιζόνταν και στις φωτιές αδιαφορώντας·...

Οι ποιητές είναι πιο άρρωστοι απ' τις μητέρες κι ο άξιος εύκολα μένει στ' όνειρο κι ο άξιος με γυμνό σώμα πολεμά το επίγειο ...